Midt i september fekk vi ein varm soldag, kanskje ein av dei siste dette året. Blomane til mi kjære er i ferd med å avslutte sommarens blømingstid, men enno er der dei som gleder med si fargeprakt.
Då er det ein som tek ein pause i sitt flog i sitt korte liv. Kanskje for å suge litt næring til si
vidare flukt. Han var der ei lita stund og gledde meg med sine fargar, så lyfte han vengene og borte var han.
vidare flukt. Han var der ei lita stund og gledde meg med sine fargar, så lyfte han vengene og borte var han.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar